Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

Ο κήπος μου



Στην σημερινή ανάρτηση θα σας δείξω τον κήπο μας όπως το είχα υποσχεθεί. Τον είχα παραμελήσει αρκετά τα τελευταία χρόνια και ήταν καιρός να κάνω κάποιες αλλαγές που ήθελα. Ο κήπος είναι πολύ μικρός, στο πίσω μέρος του σπιτιού και μου φαινόταν άχρωμος. Εκτός από τριαντάφυλλα το καλοκαίρι και ανθισμένα δεντράκια την άνοιξη,  δεν έχουμε άλλα λουλούδια παρά μόνο πρασινάδα. Ότι φυτεύω τόσα χρόνια εξαφανίζεται εν μια νυκτί από τα χαριτωμένα σαλιγκάρια μας που στον κήπο μας είναι προστατευόμενο είδος. Έχουν πληθύνει τόσο που καταβροχθίζουν τα πάντα και μόνο πρασινάδα έχει επιβιώσει. Επίσης ο κήπος είναι στη σκιά τον περισσότερο χρόνο και είναι δύσκολο να βρω τα κατάλληλα φυτά που να μπορούν να επιβιώσουν.
Για να δώσω λοιπόν χρώμα στον κήπο επιστράτευσα τα πινέλα.




Το καλοκαίρι ξεκίνησα να βάψω κάποιους τοίχους.Κινδυνεύοντας την σωματική μου ακεραιότητα και κάνοντας ακροβατικά πάνω στη σκάλα κατάφερα και έβαψα τον τοίχο που βλέπετε στην φωτογραφία από λευκό σε γαλάζιο, χρώμα που ήταν επιλογή της Γεωργίας. Πάλι δεν έμεινα ικανοποιημένη και έτσι πρόσθεσα μπλε για να θυμίζει θάλασσα και έβαψα μπεζ τους κυβόλιθους στο πεζούλι για να θυμίζουν αμμουδιά. Στον διπλανό τοίχο κρέμασα πήλινα  ψαράκια  και τοποθέτησα μαξιλάρια και φαναράκια για να ολοκληρώσω το σκηνικό.




Οι κόκκινοι κυβόλιθοι στο πεζούλι και στο δάπεδο έχουν τα χάλια τους και κάποια στιγμή θα τους βάψω και αυτούς με τσιμεντόχρωμα, δεν μπορώ όμως να αποφασίσω αν θα κρατήσω το ίδιο χρώμα. Θα τους ήθελα σε ανοιχτό γκρι αλλά φοβάμαι πολύ μήπως ξεφλουδίσει το χρώμα.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
















Ο διπλανός τοίχος βάφτηκε κι αυτός γαλάζιος, σε πιο ανοιχτή όμως απόχρωση. Φαινόταν πολύ άδειο και έτσι πρόσθεσα μια πορτούλα και ένα πήλινο κουνελάκι, μαζί με βότσαλα και πέτρες. Πάνω στην πόρτα κόλλησα ένα βότσαλο σε σχήμα καρδιάς.









Στο τετράγωνο που έχω ορίσει με τους κυβόλιθους είχα ρίξει πριν χρόνια άμμο για να παίζει η Γεωργία που ήταν τότε πολύ μικρή. Τώρα έχει μείνει κενό και σκέφτομαι πως μπορώ να το αξιοποιήσω. Με δυσκολεύει το ότι το φθινόπωρο γεμίζει με φύλλα από την μικρή μας κορομηλιά και ότι η Γεωργία θέλει να πατάει εκεί για να φτάνει τα κορόμηλα. Αν έχετε καμιά ιδέα θα είναι καλοδεχούμενη.

Ολες οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν ένα μήνα πριν, τότε που ήθελα να κάνω και την ανάρτηση, αλλά όπως πάντα την καθυστέρησα πολύ και κοντεύει να μας πιάσει ο χειμώνας. Δεξιά βλέπετε τον κήπο όπως είναι τώρα, ντυμένος με φθινοπωρινά φύλλα από την κορομηλιά μας.


Στον άλλο τοίχο δεν μπορούσα να κάνω πολλά πράγματα γιατί με εμπόδιζαν τα φυτά και οι ορδές κουνουπιών, χώρια οι αράχνες και τα ζουζούνια που ανέβαιναν επάνω μου. Όλη η γειτονιά με άκουσε να φωνάζω.
 Κατάφερα με τα πολλά και έβαψα το επάνω μισό γαλάζιο και ζωγράφισα ένα πουλάκι σε κλαδί. Το κάτω μέρος του τοίχου δεν μπορούσα να το βάψω οπότε έκανα απλώς δυο ζωγραφιές. Ένα σαλιγκάρι που είναι και η μασκότ του κήπου μας και ένα κουνελάκι με μανιταρόσπιτο.

Στο χώμα τοποθέτησα αργότερα τα  πήλινα μανιτάρια  που είδατε στην προηγούμενη ανάρτηση.










Το σαλιγκάρι αμέσως το πήραν είδηση τα αληθινά και άρχισαν να το περιεργάζονται καλά καλά.




Ο κήπος μας από χρόνια διαθέτει και λιμνούλα. Οταν η Γεωργία ήταν μικρούλα, γύρω στα 5, μου ζήτησε μια λιμνούλα για να παίζει και εγώ που δεν χαλάω χατήρι προσπάθησα να φτιάξω μία. Σκάψαμε μαζί έναν λάκκο και στον πάτο του ρίξαμε άμμο ποταμίσια. Έστρωσα μέσα ένα απλό νάυλον και το στερέωσα γύρω γύρω με πέτρες. Ιδού το αποτέλεσμα.






Κανονικά έπρεπε να χρησιμοποιήσω ειδικό υλικό για λιμνούλες και να πάρω μηχανισμό που φιλτράρει το νερό, κόστιζαν όμως αρκετά οπότε προτίμησα να ανανεώνω το νερό της λιμνούλας μας τακτικά για να μην γίνεται πράσινο. Μια φορά την εβδομάδα με έναν κουβά αδειάζω το νερό και ποτίζω με αυτό τα φυτά τριγύρω. Κατόπιν γεμίζω με φρέσκο νερό. Το νάυλον φαίνεται λίγο άσχημο γύρω γύρω αλλά ελπίζω κάποια στιγμή να βρω μεγαλύτερες πέτρες και να το καλύψω. Κάθε άνοιξη βγάζω τις πέτρες και αλλάζω το νάυλον που τον χειμώνα πιάνει γλίτσα και το καλοκαίρι μου αρέσει να ρίχνω στη λιμνούλα λίγες σταγόνες μπλε χρώμα ζαχαροπλαστικής και τότε το νερό παίρνει ένα υπέροχο χρώμα που λάμπει στον ήλιο. Οι φωτογραφίες μπορώ να πω ότι το αδικούν πολύ.












Φιλιά πολλά και να περνάτε όμορφα!!


Θάλεια




Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

Μανιτάρια



 


Όπως σας έγραψα στην προηγούμενη ανάρτηση, τον τελευταίο καιρό έχω κάνει  κάποιες αλλαγές στο σπίτι και θα σας τις δείξω σιγά σιγά ξεκινώντας από τον κήπο και τα μανιτάρια μου από πηλό.

Ας πάρω όμως τα πράγματα από την αρχή.

Μια μέρα εκεί που έψαχνα στο κουτί με τα εργαλεία είδα κάποια εξαρτήματα που μοιάζουν με μεγάλες βίδες. Τα είχα βρει παλιά στα σύνεργα του συζύγου και τα είχα φυλάξει γιατί σκέφτηκα ότι ίσως κάποτε χρειαστούν. Έχω βλέπετε το κακό να μην πετάω τίποτε γιατί όσες φορές το έχω κάνει έχω μετανοιώσει αργότερα.  Να λοιπόν που τώρα ήρθε η ώρα να τα χρησιμοποιήσω. Σκέφτηκα να τα κάνω μανιτάρια για τον κήπο.





Έπλασα καπελάκια από πηλό και τα τοποθέτησα πάνω στα κεφάλια από τις βίδες. Τον πηλό τον άφησα με τις ατέλειές του χωρίς να τον τρίψω καθόλου.
Περίμενα δυο - τρεις μέρες να στεγνώσουν και μετά τα έβαψα με λευκό ακρυλικό χρώμα.
Στο τέλος τα πέρασα με λούστρο για πέτρα που είναι ανθεκτικό στον ήλιο και το νερό και πιστεύω έτσι να μου διατηρηθούν αρκετά και να μην μου χαλάσουν.
Όταν στέγνωσαν καλά καλά, πήραν τη θέση τους στον κήπο.













Αν προσέξατε στην συγκεκριμένη ανάρτηση μιλώ στον ενικό και δεν αναφέρω καθόλου τη Γεωργία. Η Γεωργία  έχει κάνει δική της σελίδα και ασχολείται με διάφορα θέματα, σέβομαι όμως την επιθυμία της και δεν τα ανακοινώνω μέχρι να είναι έτοιμη. Θέλει να προχωρήσει μόνη της και μάλιστα μέχρι στιγμής σημειώνει επιτυχίες. Θα κρατήσω τον τίτλο του μπλογκ και τη φωτογραφία μας, γιατί η Γεωργία αρκετά συχνά θα δίνει το παρόν και από δω. Έτσι και αλλιώς είναι το γούρι μου και βασίζομαι πάντα στη γνώμη της και στις συμβουλές της.


                                       Φιλάκια πολλά  και να περνάτε όμορφα!!!


                                                         Θάλεια
                                                     



Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2015

Συναντήσεις, βραβεία και άλλα...



Επιτέλους γύρισα στο μπλογκοσπιτάκι μου και στο facebook μετά από απουσία μηνών. Λίγο το καλοκαιράκι και η τεμπελιά, λίγο τα κάπιταλ κοντρόλ και η αγωνία του τι θα μας ξημερώσει, λίγο το τρέξιμο και οι δουλειές, είχα να κάνω ανάρτηση και κοινοποιήσεις από τον Ιούνιο. Έχω ετοιμάσει μπόλικο υλικό όμως αλλά δεν θα τα βάλω όλα μαζί σε μια ανάρτηση. Ε,  μη σας τα δείξω και όλα μαζί. Σήμερα θα γράψω πως πέρασα όλον αυτό τον καιρό. Ναι ναι,  ακριβώς σαν τις εκθέσεις που μας έβαζαν στο δημοτικό, χα χα.




Λοιπόν πρώτα θα ξεκινήσω από εκεί που έμεινα τον Ιούνιο.
 Η Γεωργία έκλεισε την χρονιά της στην ρυθμική με μια ωραία επίδειξη και μάλιστα έκανε το φινάλε μπροστά μπροστά με σπαγκάτο δαχτυλίδι.


Δεξιά, μετά την επίδειξη, με τον περήφανο μπαμπά, ο οποίος ήταν στα νιάτα του εκτός των άλλων και δάσκαλος μοντέρνου χορού, οπότε εκτιμά ιδιαίτερα  τις  επιδόσεις της κόρης του και καμαρώνει σαν χαζομπαμπάς που είναι.












Ζάκυνθος


Τον Ιούλιο ήρθε η αγαπημένη φίλη της Γεωργίας από Κρήτη και  το υπόλοιπο του καλοκαιριού της επιφύλασσε  ταξιδάκι στη Ζάκυνθο με τους δικούς μου, παραθέριση στους Νέους Πόρους με τη γιαγιά και λίγες μέρες στην Καρδίτσα στο πατρικό μου. 
Έλειπε σχεδόν ένα μήνα, έκανε τα μπανάκια της και γύρισε ανανεωμένη.
Ζάκυνθος, ναυάγιο.

Νέοι Πόροι
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Παραλία Διστόμου
Εγώ πάλι δεν πήγα πουθενά φέτος. Δεν υπήρχε και όρεξη με όσα γινόντουσαν γύρω μας.  Βρήκα την ευκαιρία όμως και  έκανα μικρο αλλαγές και λίγο βάψιμο στο σπίτι που, όπως είπαμε, θα σας τα δείξω σε άλλη ανάρτηση. Ο Αύγουστος πέρασε με μπάνια στην παραλία Διστόμου και  περιπάτους τα δειλινά στα γραφικά στενά δρομάκια του Διστόμου απολαμβάνοντας το άρωμα του γιασεμιού και του νυχτολούλουδου.





Παραλία Διστόμου
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Μια εκδρομούλα στο Αττικό ζωολογικό πάρκο με ενέπνευσε να ζωγραφίσω αυτό το κάδρο που προοριζόταν για ένα νεογέννητο αγοράκι.Το δωμάτιό του έχει θέμα τα ζωάκια της Αφρικής, οπότε ταίριαξε μια χαρά.






Το Αττικό ζωολογικό πάρκο με εντυπωσίασε γιατί δεν είχα ξαναπάει, ενώ η Γεωργία που το είχε ξαναεπισκεφθεί με το σχολείο με καθοδηγούσε να δω τα πάντα. Τα μόνα παρόμοια ζωολογικά  πάρκα που είχα ξαναδεί ήταν πριν χρόνια στο Παρίσι, πολύ μεγαλύτερα φυσικά, αλλά για τα Ελληνικά δεδομένα το Αττικό πάρκο είναι πολύ προσεγμένο. Ιδιαίτερα η παρουσίαση με τα δελφίνια ήταν πολύ εντυπωσιακή!


Να και οι καμήλες. Μας θύμισαν ηλικιωμένες κουτσομπόλες, γιατί όταν περνούσε κάποιος, γύριζαν όλες μαζί το κεφάλι για να τον δουν καλά καλά από πάνω μέχρι κάτω. Δεν τους ξέφευγε τίποτα.
Κάτω μια όμορφη οικογένεια. Μαμά, μπαμπάς και το μωράκι τους.














--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Για το τέλος κράτησα το καλύτερο που μας συνέβη αυτό το καλοκαίρι!!
Είχαμε με την Γεωργία την πρώτη μας συνάντηση με μια φανταστική μπλογκοπαρέα!!
Μέχρι τότε από τον κόσμο των μπλογκς, εκτός από τα σχόλια και τα e mails που ανταλλάσσουμε και τις υποσχέσεις που έχουμε δώσει να γνωριστούμε από κοντά, είχα μόνο τηλεφωνική επικοινωνία με τρεις υπέροχες κυρίες.

Η αγαπημένη μας  Ελεάνα από το   My Home..My Memories..   όμως μας έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσουμε όχι μόνο την ίδια αλλά και άλλες πέντε καταπληκτικές κυρίες από πολύ αγαπημένα μας μπλογκς.
Την Ίρις από το  Mama Goes Vintage με την πανέμορφη κορούλα της την Ανα'ί'ς,   την Κατερίνα από το  Κυριακή στο σπίτι,   τη Λίλια από το Spoon Stories,   τη Μαρίνα από  to e- periodiko mas  και  τη Χριστίνα από το  Art Decoration & Crafting.    ( Κορίτσια σας έβαλα σε αλφαβητική σειρά).

Στη συνάντηση περάσαμε τόσο όμορφα που ανανεώσαμε το ραντεβού.
 Την δεύτερη φορά προστέθηκε στην παρέα και η Μίνα, η αγαπημένη ξαδελφούλα του άντρα μου που ήθελε πολύ να γνωρίσει τα κορίτσια.  Η Μίνα είναι μια πολύ δραστήρια κοπέλα με ενεργή συμμετοχή στην οργάνωση των πολιτιστικών δρώμενων του Διστόμου και έχει προσφέρει πάρα πολλά στον τόπο μας. Ασχολείται πολύ με τα καλλιτεχνικά, έχει υπέροχες ιδέες, καταπληκτικό γούστο και την θαυμάζω πάρα πολύ για όλα όσα κάνει.

Κορίτσια τώρα που κάναμε την αρχή πιστεύω ότι θα ακολουθήσουν πολλές ακόμη συναντήσεις και να ξέρετε ότι δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο από το να μεγαλώνει η Γεωργία έχοντας τέτοια πρότυπα.

 Ελεάνα μου σε ευχαριστούμε πάρα πολύ για την πρόσκληση και ήταν τιμή μας και  μεγάλη μας χαρά που σας γνωρίσαμε από κοντά. Δεν περιμέναμε ποτέ ότι από το blogging θα προέκυπταν τόσο όμορφες φιλίες. Η Μίνα σας ευχαριστεί πάρα πολύ που την δεχτήκατε στην παρέα, πέρασε φανταστικά, χάρηκε πολύ που σας γνώρισε από κοντά και σας στέλνει την αγάπη της.

 Ελπίζω κάποια στιγμή να γνωρίσουμε από κοντά και τις υπόλοιπες κυρίες που επικοινωνούμε τηλεφωνικά ή με σχόλια και μηνύματα.  Αχ αυτές οι αποστάσεις τι μας κάνουν, όταν όμως υπάρχει αγάπη, όλα είναι δυνατά.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Με την επιστροφή μου στο μπλογκ με περίμενε και μια μεγάλη έκπληξη!


Οι αγαπημένες μας φίλες
 Κατερίνα  από το  Κυριακή στο σπίτι ...   και
 Μαρία  από το   Ιδέες για διακόσμηση     μας τίμησαν με το
 Liebster Award,
ένα βραβείο αγάπης που μας δίνει την ευκαιρία να γνωρίσουμε νέα blogs αλλά και να γνωριστούμε καλύτερα μεταξύ μας.











Η  γλυκιά  μας φίλη
Χριστίνα από το    Andromeda my galaxy
μας έκανε την τιμή να μας δώσει δυο βραβεία καμωμένα με πολύ αγάπη από τα χεράκια της!

Βραβείο φωτογραφίας  και
βραβείο δημιουργικότητας!


Χριστίνα μου η σκέψη σου για τα βραβεία είναι υπέροχη και πολύ τρυφερή και τα γραφικά που έκανες είναι πραγματικά απίθανα.




 Κορίτσια σας ευχαριστώ πάρα πολύ που μας τιμήσατε και θα προσπαθήσω να κάνω σύντομα την σχετική ανάρτηση.



  Σας ζητώ συγνώμη που δεν έχω απαντήσει στα σχόλια των προηγούμενων αναρτήσεων και έχω πολύ καιρό να σχολιάσω σε κάποια από τα αγαπημένα μου μπλογκ. Δεν ήθελα να κάνω καινούρια ανάρτηση χωρίς να έχω απαντήσει αλλά λόγω έλλειψης χρόνου νομίζω ότι δεν θα την έκανα ποτέ αν περίμενα πρώτα να καλύψω τα κενά, θα προσπαθήσω όμως να σας επισκεφτώ το συντομότερο.


                                           

                                                                                                                                Φιλάκια πολλά και να περνάτε όμορφα!!