Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΙΜΝΗ ΚΗΠΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΛΙΜΝΗ ΚΗΠΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

Ο κήπος μου



Στην σημερινή ανάρτηση θα σας δείξω τον κήπο μας όπως το είχα υποσχεθεί. Τον είχα παραμελήσει αρκετά τα τελευταία χρόνια και ήταν καιρός να κάνω κάποιες αλλαγές που ήθελα. Ο κήπος είναι πολύ μικρός, στο πίσω μέρος του σπιτιού και μου φαινόταν άχρωμος. Εκτός από τριαντάφυλλα το καλοκαίρι και ανθισμένα δεντράκια την άνοιξη,  δεν έχουμε άλλα λουλούδια παρά μόνο πρασινάδα. Ότι φυτεύω τόσα χρόνια εξαφανίζεται εν μια νυκτί από τα χαριτωμένα σαλιγκάρια μας που στον κήπο μας είναι προστατευόμενο είδος. Έχουν πληθύνει τόσο που καταβροχθίζουν τα πάντα και μόνο πρασινάδα έχει επιβιώσει. Επίσης ο κήπος είναι στη σκιά τον περισσότερο χρόνο και είναι δύσκολο να βρω τα κατάλληλα φυτά που να μπορούν να επιβιώσουν.
Για να δώσω λοιπόν χρώμα στον κήπο επιστράτευσα τα πινέλα.




Το καλοκαίρι ξεκίνησα να βάψω κάποιους τοίχους.Κινδυνεύοντας την σωματική μου ακεραιότητα και κάνοντας ακροβατικά πάνω στη σκάλα κατάφερα και έβαψα τον τοίχο που βλέπετε στην φωτογραφία από λευκό σε γαλάζιο, χρώμα που ήταν επιλογή της Γεωργίας. Πάλι δεν έμεινα ικανοποιημένη και έτσι πρόσθεσα μπλε για να θυμίζει θάλασσα και έβαψα μπεζ τους κυβόλιθους στο πεζούλι για να θυμίζουν αμμουδιά. Στον διπλανό τοίχο κρέμασα πήλινα  ψαράκια  και τοποθέτησα μαξιλάρια και φαναράκια για να ολοκληρώσω το σκηνικό.




Οι κόκκινοι κυβόλιθοι στο πεζούλι και στο δάπεδο έχουν τα χάλια τους και κάποια στιγμή θα τους βάψω και αυτούς με τσιμεντόχρωμα, δεν μπορώ όμως να αποφασίσω αν θα κρατήσω το ίδιο χρώμα. Θα τους ήθελα σε ανοιχτό γκρι αλλά φοβάμαι πολύ μήπως ξεφλουδίσει το χρώμα.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
















Ο διπλανός τοίχος βάφτηκε κι αυτός γαλάζιος, σε πιο ανοιχτή όμως απόχρωση. Φαινόταν πολύ άδειο και έτσι πρόσθεσα μια πορτούλα και ένα πήλινο κουνελάκι, μαζί με βότσαλα και πέτρες. Πάνω στην πόρτα κόλλησα ένα βότσαλο σε σχήμα καρδιάς.









Στο τετράγωνο που έχω ορίσει με τους κυβόλιθους είχα ρίξει πριν χρόνια άμμο για να παίζει η Γεωργία που ήταν τότε πολύ μικρή. Τώρα έχει μείνει κενό και σκέφτομαι πως μπορώ να το αξιοποιήσω. Με δυσκολεύει το ότι το φθινόπωρο γεμίζει με φύλλα από την μικρή μας κορομηλιά και ότι η Γεωργία θέλει να πατάει εκεί για να φτάνει τα κορόμηλα. Αν έχετε καμιά ιδέα θα είναι καλοδεχούμενη.

Ολες οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν ένα μήνα πριν, τότε που ήθελα να κάνω και την ανάρτηση, αλλά όπως πάντα την καθυστέρησα πολύ και κοντεύει να μας πιάσει ο χειμώνας. Δεξιά βλέπετε τον κήπο όπως είναι τώρα, ντυμένος με φθινοπωρινά φύλλα από την κορομηλιά μας.


Στον άλλο τοίχο δεν μπορούσα να κάνω πολλά πράγματα γιατί με εμπόδιζαν τα φυτά και οι ορδές κουνουπιών, χώρια οι αράχνες και τα ζουζούνια που ανέβαιναν επάνω μου. Όλη η γειτονιά με άκουσε να φωνάζω.
 Κατάφερα με τα πολλά και έβαψα το επάνω μισό γαλάζιο και ζωγράφισα ένα πουλάκι σε κλαδί. Το κάτω μέρος του τοίχου δεν μπορούσα να το βάψω οπότε έκανα απλώς δυο ζωγραφιές. Ένα σαλιγκάρι που είναι και η μασκότ του κήπου μας και ένα κουνελάκι με μανιταρόσπιτο.

Στο χώμα τοποθέτησα αργότερα τα  πήλινα μανιτάρια  που είδατε στην προηγούμενη ανάρτηση.










Το σαλιγκάρι αμέσως το πήραν είδηση τα αληθινά και άρχισαν να το περιεργάζονται καλά καλά.




Ο κήπος μας από χρόνια διαθέτει και λιμνούλα. Οταν η Γεωργία ήταν μικρούλα, γύρω στα 5, μου ζήτησε μια λιμνούλα για να παίζει και εγώ που δεν χαλάω χατήρι προσπάθησα να φτιάξω μία. Σκάψαμε μαζί έναν λάκκο και στον πάτο του ρίξαμε άμμο ποταμίσια. Έστρωσα μέσα ένα απλό νάυλον και το στερέωσα γύρω γύρω με πέτρες. Ιδού το αποτέλεσμα.






Κανονικά έπρεπε να χρησιμοποιήσω ειδικό υλικό για λιμνούλες και να πάρω μηχανισμό που φιλτράρει το νερό, κόστιζαν όμως αρκετά οπότε προτίμησα να ανανεώνω το νερό της λιμνούλας μας τακτικά για να μην γίνεται πράσινο. Μια φορά την εβδομάδα με έναν κουβά αδειάζω το νερό και ποτίζω με αυτό τα φυτά τριγύρω. Κατόπιν γεμίζω με φρέσκο νερό. Το νάυλον φαίνεται λίγο άσχημο γύρω γύρω αλλά ελπίζω κάποια στιγμή να βρω μεγαλύτερες πέτρες και να το καλύψω. Κάθε άνοιξη βγάζω τις πέτρες και αλλάζω το νάυλον που τον χειμώνα πιάνει γλίτσα και το καλοκαίρι μου αρέσει να ρίχνω στη λιμνούλα λίγες σταγόνες μπλε χρώμα ζαχαροπλαστικής και τότε το νερό παίρνει ένα υπέροχο χρώμα που λάμπει στον ήλιο. Οι φωτογραφίες μπορώ να πω ότι το αδικούν πολύ.












Φιλιά πολλά και να περνάτε όμορφα!!


Θάλεια